Hace unos días se dirige un caballero a caja con una gran bolsa en una mano ¡malo! un abono, me digo. ¡Acerté!
_Quería devolver estos libros que me han regalado y no me interesan -me dice el cliente.
_Me da los tickets por favor _compruebo todos los datos observando con sorpresa que uno de ellos es de ¡SEPTIEMBRE!! Y estamos en junio (no tuve tiempo antes para hacer este entrada).
:?
_Pero como me trae un libro después de tanto tiempo, yo no puedo recogérselo. _Como me insistió fui a buscar a uno de mis jefes.
_Es que lo dejé APARCADO, me dijo.
_Llamé al encargado y me fui a atender a otro cliente, allí los deje a los dos solos, al cliente y a mi jefe, enfrascados en una pequeña y suave discusión.
Un rato de después me llama mi jefe:
_Toupe, le haces el abono del libro pequeño pero el del del 2007 ni se te ocurra.
Ni me había fijado en el año, con lo de septiembre me pareció más que suficiente. Y dice el buen señor que lo dejó aparcado.
Inicio, Portada, Últimas entradas, Enlaces.
Technorati Tags: Anécdotas, Libros











Entradas (RSS)
Pero que morro tiene alguna gente, que falta de vergüenza
En tiempo de crisis hay que recuperar dinero por donde sea
Saludos.
Vaia, se hai que lle bota 3 morros (un quédase curto)……Conste que eu co de septiembre tamén me bastaba. O do ano convírteo en pecado gravísimo. Digo eu que esas persoas as que lle prestas un libro e pasaron máis de 10 anos….¿Que delito se lles podería aplicar? Estoume acordando dunha que hai 13 anos e medio que mo levou e aínda non mo devolveu. ¿Onde o terá aparcado? Vai se que en Melilla, cando menos
Un saúdo, amigo
Carpe Diem
lo primero que se me vino a la cabeza fue ¡pero como puede tener tanto morro la gente!… y veo que mi comentario coincide con los anteriores… si no se quieren comprar libros siempre están las bibliotecas, no hay porque ser tan descarado.
bicos,
Flipante…hay que ver la gente como es…
buenooooo jajajjajaa
a este tipo sus amigos no lo deben conocer muy bien, creo que no es muy aficionado a la lectura.
Oye Toupe, pues debeis tener cuidado con estos casos y te cuento: Hace unos días era el cumple de un amigo y fui a una librería buscando el regalo apropiado. Encontré el libro que andaba buscando, y estaba yo muy satisfecha haciendo cola en la caja cuando me di cuenta de que…¡¡¡ya estaba dedicado!!! “para Pilar, con todo mi cariño. JuanMi.” jajaajajja verdad verdadera que me pasó. Buah tio menos mal que me di cuenta, ¿te imaginas que se lo regalo a mi amigo? ¿qué habría pensado?
un abrazo nocturno.
Ese libro era ya un clásico
Nico, pues mucho más del que a veces nos podemos imaginar
Neurotransmisores, sobre todo a partir del dia 15 que se va notando más
Julio Torres, Tes voa memoria polo que vexo.
Aldabra, si solo fuera en libros.
Anabel, Pos si;
Alga, esa situación ya la viví más de una vez en mis casi 30 años en el mundo del libro.
iResponsable, ¡Con solera!